خدايا تو ، توسط فاطمه زهرا (س) عطا کن ، ولو يک هسته خرما به ما عطا کني . آن هسته خرما براي ما از دنيايي بيشتر مي ارزد . هسته خرماي عطا شده توسط فاطمه (س) ، را به دنيايي ترجيح مي داديم . خانة فرد حداقل بايد گنجايش فرد را داشته باشد؛ باغ منسوب به فرد چطور؟ جسم کلماتي فاطمه(س) فراتر از عالم هستي هست؛ فدک فاطمه(س) بايد چقدر وسعت داشته باشد آنموقع متوجه ميشوي که
کل عالم جزء کوچکي از مِلک فاطمه(س) هست؛
کل عالم، بخش ناچيزي از فدک فاطمه(س) هست.
به يمن وجود ايشان خلق شده، بسوي ايشان خلق شده؛ از طريق ايشان خلق شده و توسط ايشان خلق شده؛
اگر فاطمه (سلام الله عليها) نبود خداوند رسول الله(ص) و اميرالمؤمنين(ع) را هم خلق نمي کرد؛
اين دو بزرگوار، صفت فاطمه هستند0. الله اکبر! نگوئيد اين مطالب ذوقي است؛ اينها حقايق عالم هست؛
اينها واقعيتهايي هستند که حقايق هم هستند علاوه بر واقعيت بودن؛ نگوئيد اينها افراط هست؛ در رفتار اهل بيت(ع) اين ماجرا را مي بينيم، امام زمان(عج) چه طور مي سوزند براي فاطمه(س). مي فرمايند که فاطمه زهرا(س) اسوه من هستند.
چرا شيعه نبايد با کوثر سرو کار داشته باشد؟
چرا شيعه نبايد با مصحف سرو کار داشته باشد؟
چرا شيعه نبايد با قبر مطهر فاطمه زهرا(س) سر وکار داشته باشد؟
چرا بايد از اين نعمت محروم باشد؟ چرا شيعه بايد از امارت امير المومنين(ع) محروم باشد؟
وقتي به سيره فاطمه زهرا(س) نگاه ميکنيم، وقتي به زندگي ايشان نگاه ميکنيم، وقتي به اثرات ايشان درعالم هستي نگاه ميکنيم، اين جمله که؛
"من نباشم تا تو باشي"
مولا اميرالمؤمنين(ع) هم ميخواهد ديگر در دنيا نباشد، صبغة فاطمي، رنگ و بوي فاطمي در وجود اميرالمؤمنين(ع) اثر گذاشته است. مولا اميرالمؤمنين(ع) هم ديگر طالب ماندن نيست، طالب رفتن است، براي شهيد شدن، بسيار دعا ميکنند.
در جايي ميفرمايند:
وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ
به خدا قسم، علي ابن ابيطالب با موت مأنوس تر است از يک بچه به پستان مادرش.
چرا ايشان با مرگ مأنوس است؟ براي چه؟ ايشان بخاطر فاطمه(س) به عمق آمده بودند، حالا که فاطمه(س) نيست، ايشان هم نميخواهد باشد. ..
اصلاً شهادت، جلوهاي از جلوات فاطمي است.
شما هر جاي عالم، شهادت را ميبيني ـ اين شهادت يعني چه؟ يعني؛
من نباشم تا تو باشي
ـ اين صفت فاطمه(س) است. چرا يک جوان بسيجي طالب شهادت است؟ چرا بهترين جوانهاي ما طالب رفتن هستند؟ چرا اين همه جوانهاي خوب ما در جبهه شهيد ميشدند؟ چرا از جانشان مواظبت نميکردند؟ آنها عاشق بودند. يک جمله بر پشت لباس رزمندگان نمود داشت: "

ميروم تا انتقام سيلي زهرا بگيرم".
اينها چه بود؟ يعني ميخواست بگويد که نور فاطمه در وجودم شعله کشيده است، اين مطلب را با آن جمله مطرح ميکرد: "ميروم تا انتقام سيلي زهرا بگيرم". طالب شهادت بود ولي نميدانست طالب شهادت بودن، يعني طالب رفتار فاطمي بودن....
ادامه مطلب
يکي از کلمات، مولي علي بن ابيطالب(ع) است.
ايشان وقتي پاي به دنيا مي گذارند کارهاي بسياري را در قالب دابه الارض انجام مي دهند.
ايشان در دنيا حضور فيزيکي و مادي خواهند داشت. يکي ديگر از چيزهايي که به ايشان نسبت داده مي شود اين است که از قول امام صادق (ع) نقل مي شود که مي فرمايند که
حضرت رسول الله (ص) به مسجد مي روند و با پا به مولي علي بن ابيطالب (ع) اشاره مي کنند که قم يا دابه الله.
ادامه اش اين است که ثم قال سپس حضرت رسول الله (ص) فرمودند يا علي اذا کان آخر الزمان اخرجک الله في أحسن صوره و معک ميسم تسم به اعدائک.17 يا علي شما در آخر الزمان مي آيي و در بهترين صفات و در بهترين وضعيت از زمين خروج مي کني و همراه شما يک شيئي و بهتر است بگوئيم يک تواني به نام "ميسم" همراه شما است که شما بوسيله اين ميسم، به وسيله اين توان، دشمنها را آشکار مي کنيد، يعني ايشان به افراد يک اشاره مي کنند و به دنبال آن، صورت هر کسي که دشمن باشد بلافاصله سياه و تاريک و زشت مي شود و روي آن نوشته مي شود که هذا کافر
اين مطلب از بعضي از احاديث بر مي آيد. اين که کسي اين توان را داشته باشد و بتواند دوست را از دشمن جدا کند واين کار را با تغيير چهره افراد، با تغيير رنگ افراد آشکار کند، به چنين فردي" متوسِّم "گفته مي شود.
اين مفهوم همان چيزي است که خداوند در سوره حجر آيه 75 مي فرمايد:
إِنَّ في ذلِکَ لآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمينَ.
متوسمين اهل بيت عصمت و طهارت (ع) هستند که توان توسم دارند. توسم چه معني شده است؟ اينکه بتوانند دوست را از دشمن، مومن را از کافر تميز دهند و مولي علي بن ابيطالب(ع) وقتي در حوالي ظهور به دنيا مي آيند، اين فعل را نيز به صورت مادي انجام مي دهند. اين نيست که فقط از طريق باطن افراد آنها را بشناسند بلکه باطن افراد را به ظاهر مي کشانند و آنها را در ظاهر مادي هم آشکار مي کنند. اين يکي از اخبار مولا علي بن ابيطالب (ع) است که خداوند در آن آيه فرمود: وَ لَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حينٍ ايشان به چه صورت اخباري دارند؟
يکي اينکه به صورت مادي قبل از ظهور مي آين و کارهاي بزرگي را انجام مي دهند. يکي از کارهاي بزرگشان توسم بوسيله توان يا صفتي به نام ميسم هست.

